เปลือกของศาสนาคือ ทาน ศีล และพิธีกรรมต่างๆ
ถ้าทำถูกต้องแล้วจะกลายเป็นกระพี้
คือทำจิตให้เบิกบาน ยิ้มแย้มแจ่มใสจนเกิดปิติอิ่มใจ
ทาน ศีล นั้นจะเข้ามาในใจ
หล่อเลี้ยงน้ำใจให้ชุ่มชื่นอยู่เป็นนิจ
ได้ชื่อว่า
ทำเปลือกให้เป็นกระพี้
เมื่อพิจารณาไปถึงความอิ่ม
และความแข่มชื่นเบิกบานของใจ
ก็เห็นแต่ว่า
สิ่งเหล่านั้นเกิดจากปัจจัย คือความพอใจเป็นเหตุ
เมื่อความพอใจหายไป
สิ่งเหล่านั้นดับไปเป็นของไม่เที่ยงเป็นธรรมดา
เราจะยึดเอาไว้เป็นตัวตนไม่ได้
เป็นอนัตตาไม่มี
ใครเป็นใหญ่เป็นอิสระแล้ว
ก็ปล่อยวางเป็นสภาพตามความเป็นจริง
เมื่อพิจารณาถูกอย่างนี้
ได้ชื่อว่า
ทำกระพี้ให้เป็นแก่นสาร
(จาก ธรรมะและปฏิปทาของหลวงปู่เทสก์)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น